دلم برای کسی تنگ است 
که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریا می دوخت و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند دلم برای کسی تنگ است كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد و پري دلم را با وجود خود خالي دلم برای کسی تنگ است کسی که بی من ماند کسی که با من نیست دلم برای کسی تنگ است که بیاید و به هر رفتنی پایان دهد دلم برای کسی تنگ است که آمد رفت ...... و پایان داد کسی .... کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود...
دلم برای کسی تنگ است که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریا می دوخت و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند دلم برای کسی تنگ است كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد و پري دلم را با وجود خود خالي دلم برای کسی تنگ است کسی که بی من ماند کسی که با من نیست دلم برای کسی تنگ است که بیاید و به هر رفتنی پایان دهد دلم برای کسی تنگ است که آمد رفت ...... و پایان داد کسی .... کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود...
.jpg)
پنجره زیباست اگر بگذارند
چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند
من از اظهار نظر های دلم فهمیدم
عشق صاحب فتواست اگر بگذارند
خسته ام
خسته ام خسته از این خواب عبس
خسته ام خسته از همه ، همه کس
خسته ام خسته از رهایی ها
از خداحافظی ، جدایی ها
خسته ام خسته از این گم گشتن
بی هدف دل را به دنیا بستن
خسته ام خسته ولی چاره کجاست ؟
چه کسی مثل من در این دنیاست ؟
تا بفهمه تا قلم در دست هست
باز امید روز بهتر هست
که بگه تا امید در قلب هست
خستگی هم تحملش سهل است
گله ای بود ساده
نه لایق شعر بودن
برایش بنویس که دوستت دارم آخه می دونی آدما
همیشه خیلی زود حرفاشونو از یاد می برن ولی
یه نوشته به این سادگی ها پاک شدنی نیست
درسته که پاره کردنش از شکستن یه قلب
ساده تره ولی بازم بنویس.... بنویس........
************
اگه سهم من از این همه ستاره فقط سوسوی
غریبی است ، غمی نیست
همین انتظار رسیدن شب برایم کافی است
نبسته ام به کس دل نبسته کس به من دل
چو نخته پاره بر موج رها رها رها من
زمن هرآنکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من
ستاره ها نهفتند در آسمان ابری
دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من
گذشت لحظه هاي با تو بودن
و در پاييز عشقمان
نامي از دوست داشتن باقي نماند
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بي رحم تقدير
درو کرد گندمزار دلهايمان را
و تهي شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده هاي غمگين
در آن کوير آرزو
شاعري دل شکسته و تنها
مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها
شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکي به ياد همه خاطره ها
براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.
براي عشق قبول كن
ولي غرورت را از دست نده .
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.
براي عشق مثل شمع بسوز
ولي نگذار پروانه ببينه.
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .
براي عشق جون خودتو بده
ولي جون كسي رو نگير .
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .
براي عشق زندگي كن
ولي عاشقونه زندگي كن .
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .
براي عشق خودت باش ولي خوب باش
براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.
براي عشق قبول كن
ولي غرورت را از دست نده .
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.
براي عشق مثل شمع بسوز
ولي نگذار پروانه ببينه.
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .
براي عشق جون خودتو بده
ولي جون كسي رو نگير .
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .
براي عشق زندگي كن
ولي عاشقونه زندگي كن .
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .
براي عشق خودت باش ولي خوب باش
عکس رخساره ي ماهش را داد ..
گفتمش همدم شبهايم کو ؟
تاري اززلف سياهش راداد ..
وقت رفتن همه روميبوسيد
به من ازدور نگاهش راداد ..
يادگاري به همه داد و به من...
انتظار سرراهش را داد
اگه چشمات پرسيد بگو نديدمش...
اگه گوش هات پرسيد بگو نشنيدمش...
اگه دستت لرزيد بگو مال سرماست...
اما اگه دلت لرزيد به خودت دروغ نگو دوستش داري
امروز هم از کیمیای نام تو ، این واژه های خام
شعر می شوند
من در ادای نام تو دم می زنم ،شعرم حرام باد اگر روزی، تا بوده ام،
جز با طنین نام تو شعری سروده ام! نام تو نام مجنون
نام تو رازی نوشته بر پر پروانه هاست،
گلها همه به نام تو مشهورند ، آیینه ها از انعکاس نام تو می خندند
لبخند در تلفظ نامت ضرورتی است
نامی برای مردن، برای تا به ابد زیستن ،نامی برای بی آنکه بدانی چرا، گاهی گریستن........
