بهشت سرد نگاهت چقدر مبهم بود

وگریه ات که دگر خود دلیل محکم بود

تنور داغ عطش خانه جهنم بود

شبی که خسته تر از سایه آمدی دیدم

که ردحادثه در چهره ات مجسم بود

واشک این عصاره درد

به روی زخم عمیق دل تو مرهم بود

مرابه دست غرورت سپردی ورفتی

شبی که باران مدام نم نم بود

کاش می ماندی

واکنون دلم نوای خوش تری می نواخت

تازنده ام هستی کجا؟

در آبادی بعد از توهمیشه خراب دل

درخاطر ودریاد بعد ازتو همیشه تنهای دل

مهم نیست که اکنون دلت

به هوای کسی دیگر می تپد

مهم آن است

که من برای همیشه تنهایم

آن هم فقط به خاطر تو

ای کاش می فهمیدی...

********